۱)کاهش ضربان قلب ( برادیکاردی ورزشی) : ضربان قلب یک فرد بالغ سالم و تمرین نکرده، حدود ۶۰ ضربه در دقیقه می باشد که با این تعداد ضربان، میزان ۵ لیتر خون را در مدت زمان یک دقیقه و در حالت استراحت به کل بدن پمپاژ میکند که به عنوان برون ده قلبی شناخته میشود. مولفه های برون قلبی شامل حجم ضربه ای و تعداد ضربان قلب در دقیقه است. با انجام فعالیت ورزشی، حجم ضربهای افزایش و ضربان قلب کاهش پیدا می کند، بطوریکه برون ده قلبی در هنگام استراحت همان ۵ لیتر خون ثابت خواهد ماند. این کاهش ضربان قلب و افزایش حجم ضربه ای می تواند باعث افزایش طول عمر قلب گردد.
۲)کاهش فشار خون: فشارخون تحت تاثیر فعالیت بدنی قرار می گیرد. تحقیقات نشان داده اند که فعالیت ورزشی منظم در افراد دارای فشارخون بالا، میتواند فشارخون سیستول را بین ۵ تا ۷ میلیمتر جیوه کاهش دهد. این کاهش ناشی از اثرات گشادکنندگی عروق بواسطه فعالیت ورزشی است. فعالیت ورزشی از طریق افزایش نیتریک اکساید باعث گشادشدن عروق می گردد. همچنین کاهش فشارخون دیاستول پس از فعالیتهای ورزشی مشاهده شده است.
۳)بهبود خونرسانی به قلب: سیستم گردش خون قلب (کرونر قلبی) پس از فعالیتهای ورزشی بهبود می یابد. افزایش خاصیت الاستیکی رگهای خونی، افزایش آزاد شدن نیتریک اکساید از اندوتلیوم (جدار داخلی عروق) رگهای خونی و افزایش چگالی مویرگها در عضله قلب باعث بهبود خونرسانی به قلب می گردد.
۴)تغییرات ساختاری قلب: عضله قلب پس از فعالیت های ورزشی حجم بیشتری پیثدا می کند. بافت قلب همانند سایر بافتهای عضلانی تحت تاثیر تمرینات قرار گرفته و رشد می کند.
رشد بافت عضله قلب باعث افزایش حجم ضربه ای شده و در نتیجه برون ده قلبی با هر ضربه افزایش یافته و باعث کاهش استهلاک قلب می شود.
دکتر جواد رمضانی، فیزیولوژیست ورزشی هیات پزشکی ورزشی استان یزد